zasady bloga

1. Wszystkie treści publikowane na tym blogu są mojego autorstwa i moją własnością. Nie zgadzam się na kopiowanie tworzonych przeze mnie treści bez podania ich źródła.

2. Autyzm to spektrum i nie ma dwóch takich autystycznych osób. To, że piszę o swoich autystycznych cechach, nie oznacza, że będą się one odnosiły do każdej innej osoby autystycznej.

3. Nie mam tolerancji wobec braku tolerancji i braku poszanowania godności drugiej osoby. Ten blog jest miejscem otwartym dla każdej osoby, niezależnie od płci, orientacji seksualnej, pochodzenia, wyznania. Komentarze obraźliwe w stosunku do kogokolwiek oraz zawierające mowę nienawiści będę po prostu usuwać.

4. Również usuwane będą wszelkie komentarze zawierające treści nazywające autyzm chorobą, powodowaną przez szczepionki i tym podobne.

5. Nie jestem lekarką, psycholożką ani psychoterapeutką. Wszystkie treści na tym blogu powstają w oparciu o moje doświadczenia życiowe i z mojej, indywidualnej perspektywy. Internet, w tym czyjś blog, nie powinien stanowić miejsca do diagnozy, jednak jeżeli to wszystko o czym piszę, wydaje Ci się znajome, zachęcam do dalszego zgłębienia tematu oraz zaopiekowania się sobą. W pasku bocznym są linki do stron lub kanałów, w których znajdziesz sporo treści na temat autyzmu lub ADHD. Możesz do mnie napisać prywatną wiadomość (w zakładce "kontakt" jest mój adres mailowy), na którą chętnie odpowiem i postaram się coś podpowiedzieć.



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bieg Marduły 2023.

Obraz
O tym, że ten bieg pokonałam całą sobą przypominają mi dzisiaj: zbite i obolałe czwórki, moja ospałość i powolność w ruchach, spowolniony czas reakcji, zdarte i spuchnięte przedramię, zdarty i zbity bok, poharatane udo i zbite kolana. I błogie uczucie spokoju. Gdybym miała zobrazować, co się we mnie dzieje, to właśnie ten spokój i ból przenikają się nawzajem. I jeszcze do tego wszystkiego próbuje dołączyć apetyt na więcej, ale ból - póki co - na szczęście chwilowo mnie hamuje. Moje ciało po tym, co mu zafundowałam w sobotę w postaci ponad trzydziestokilometrowego biegu po Tatrach, domaga się solidnego zaopiekowania. Fot. Andrzej Tomczyk Emocje po biegu stopniowo opadają, a ja próbuję sobie przypominać, co się właściwie w tych górach wydarzyło. Pamiętam trudny początek. Jak na początkowym dobiegu po asfalcie panicznie łapię tlen, a i tak ciągle mi go mało. Jak na podejściu pod Nosal kapie ze mnie pot, jak boję się, że się odwodnię i będę cierpieć do samego końca biegu. Jak na zbiegu...
Czytaj więcej

Jak do tego doszło, że.

Rok 2011. Niecałe dwanaście lat, licząc od momentu, w którym to piszę. Lipcowy wieczór, ale nie pamiętam (niestety) dokładnej daty. Byłam wówczas w związku, drugim poważnym w moim życiu i pierwszym nie zakrawającym o patologię. Nie byłam jednak w tej relacji szczęśliwa. Czułam się w niej bezpiecznie i to mnie w niej trzymało, ale... - tutaj wielokropek musi wystarczyć.  Był sobie zatem ten wieczór, a ja czułam w sobie złość, frustrację i zalewający mnie gniew. W przeciwieństwie do wielu sytuacji, w których miałam problemy z rozpoznaniem własnych emocji, tym razem całkiem nieźle zdawałam sobie sprawę z tego, co mnie tak frustruje. To była właśnie relacja, w której się nie spełniałam, moje życie, które nie potoczyło się tak jakbym chciała, praca, która mnie wtedy sporo psychicznie kosztowała, wiele niespełnionych marzeń, które tylko się coraz bardziej oddalały, ciągłe uczucie zmęczenia, wyczerpania. Czułam się w tym cholernie, do bólu, sama. Jednocześnie tliła się we mnie jakaś wewnę...
Czytaj więcej

Chojnik Maraton 2023.

Obraz
Chojnik Maraton. Ten bieg jest dla mnie szczególny pod wieloma względami. Uwielbiam Karkonosze, kocham tu być. W rankingu miejsc, w których spędzam najwięcej czasu kiedy nie jestem w domu, zdecydowanie na pierwszym miejscu są Karkonosze. Lubię biegać po karkonoskich szlakach, podchodzi mi ich zmienność, techniczna złożoność, kamienie. Zdecydowanie wolę biegać po trudniejszych technicznie trasach niż po prostych, udeptanych ścieżkach. Podchodzi mi także sam dystans, bo na dystansie maratońskim w górach czuję się najlepiej. Jednak ten bieg nabrał dla mnie znaczenia pod jeszcze innym względem, bo w zeszłorocznej edycji biegłam tu po raz pierwszy z "nową świadomością siebie". Było to krótko po dość przełomowym momencie w moim życiu, w którym odkryłam, że mogę być autystyczna. Ta świadomość, że w końcu wiem kim jestem, była tak wzmacniająca, że podczas biegu doświadczyłam jednego wielkiego flow . Od tamtej pory jakby przeklikało się coś w mojej głowie. Jestem bardziej pewna siebie...
Czytaj więcej