o mnie

Autystyczna jestem od zawsze, ale dopiero od niedawna o tym wiem.

Uczę się żyć z diagnozą autyzmu, którą otrzymałam w wieku 38 lat.

Ludzie autystyczni często mają tzw. specjalne zainteresowania, którym oddają się z bardzo dużym zaangażowaniem. Dla mnie takim "specjalnym zainteresowaniem", bardzo intensywnym od lat, jest bieganie.

Jasne dla mnie było to, że jeżeli otrzymam diagnozę autyzmu, to będę chciała o tym pisać właśnie jako Biegaczka w spektrum. 

I choć o tym bieganiu będzie tu pewnie całkiem sporo, to moje życie nie składa się tylko z biegania :)

To też praca, dzięki której się utrzymuję, choć marzy mi się zmiana zawodu z urbanistki na tłumaczkę przysięgłą języka niemieckiego.

To studia na kierunku germanistyka, które jakiś czas temu podjęłam, i język niemiecki, w którym się rozkochałam totalnie.

To książki, które czytam nałogowo, przeróżne, najczęściej są to reportaże, ale sięgam też chętnie po literaturę piękną oraz kryminały w języku niemieckim.

To próby bycia na diecie wegańskiej i mniej lub bardziej udane próby pieczenia ciast bez jajek ;)

To nałogowe słuchanie podkastów o tematyce związanej ze zdrowiem psychicznym, autyzmem, ADHD, neuroróżnorodnością oraz true crime.

A na co dzień jestem żoną Cudownego Człowieka i Bardzo Szybkiego Biegacza, a także mamą kota, który od prawie 14 lat towarzyszy mi w moich życiowych perypetiach i ma na imię Muffi.



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Bieg Marduły 2023.

Obraz
O tym, że ten bieg pokonałam całą sobą przypominają mi dzisiaj: zbite i obolałe czwórki, moja ospałość i powolność w ruchach, spowolniony czas reakcji, zdarte i spuchnięte przedramię, zdarty i zbity bok, poharatane udo i zbite kolana. I błogie uczucie spokoju. Gdybym miała zobrazować, co się we mnie dzieje, to właśnie ten spokój i ból przenikają się nawzajem. I jeszcze do tego wszystkiego próbuje dołączyć apetyt na więcej, ale ból - póki co - na szczęście chwilowo mnie hamuje. Moje ciało po tym, co mu zafundowałam w sobotę w postaci ponad trzydziestokilometrowego biegu po Tatrach, domaga się solidnego zaopiekowania. Fot. Andrzej Tomczyk Emocje po biegu stopniowo opadają, a ja próbuję sobie przypominać, co się właściwie w tych górach wydarzyło. Pamiętam trudny początek. Jak na początkowym dobiegu po asfalcie panicznie łapię tlen, a i tak ciągle mi go mało. Jak na podejściu pod Nosal kapie ze mnie pot, jak boję się, że się odwodnię i będę cierpieć do samego końca biegu. Jak na zbiegu...
Czytaj więcej

Jak do tego doszło, że.

Rok 2011. Niecałe dwanaście lat, licząc od momentu, w którym to piszę. Lipcowy wieczór, ale nie pamiętam (niestety) dokładnej daty. Byłam wówczas w związku, drugim poważnym w moim życiu i pierwszym nie zakrawającym o patologię. Nie byłam jednak w tej relacji szczęśliwa. Czułam się w niej bezpiecznie i to mnie w niej trzymało, ale... - tutaj wielokropek musi wystarczyć.  Był sobie zatem ten wieczór, a ja czułam w sobie złość, frustrację i zalewający mnie gniew. W przeciwieństwie do wielu sytuacji, w których miałam problemy z rozpoznaniem własnych emocji, tym razem całkiem nieźle zdawałam sobie sprawę z tego, co mnie tak frustruje. To była właśnie relacja, w której się nie spełniałam, moje życie, które nie potoczyło się tak jakbym chciała, praca, która mnie wtedy sporo psychicznie kosztowała, wiele niespełnionych marzeń, które tylko się coraz bardziej oddalały, ciągłe uczucie zmęczenia, wyczerpania. Czułam się w tym cholernie, do bólu, sama. Jednocześnie tliła się we mnie jakaś wewnę...
Czytaj więcej

Chojnik Maraton 2023.

Obraz
Chojnik Maraton. Ten bieg jest dla mnie szczególny pod wieloma względami. Uwielbiam Karkonosze, kocham tu być. W rankingu miejsc, w których spędzam najwięcej czasu kiedy nie jestem w domu, zdecydowanie na pierwszym miejscu są Karkonosze. Lubię biegać po karkonoskich szlakach, podchodzi mi ich zmienność, techniczna złożoność, kamienie. Zdecydowanie wolę biegać po trudniejszych technicznie trasach niż po prostych, udeptanych ścieżkach. Podchodzi mi także sam dystans, bo na dystansie maratońskim w górach czuję się najlepiej. Jednak ten bieg nabrał dla mnie znaczenia pod jeszcze innym względem, bo w zeszłorocznej edycji biegłam tu po raz pierwszy z "nową świadomością siebie". Było to krótko po dość przełomowym momencie w moim życiu, w którym odkryłam, że mogę być autystyczna. Ta świadomość, że w końcu wiem kim jestem, była tak wzmacniająca, że podczas biegu doświadczyłam jednego wielkiego flow . Od tamtej pory jakby przeklikało się coś w mojej głowie. Jestem bardziej pewna siebie...
Czytaj więcej